O Atlántico impregnará o novo disco da cantante Uxía. Partindo da tradición e das atmósferas do seu lugar de orixe, Galicia, Uxía reinventa e personaliza os sons que a emparentan con países como Portugal ou Brasil. O seu próximo traballo será un paseo polos ambientes e ritmos destes lugares para retomar a poesía do seu país, esta vez da man de autores como Manuel Rivas, Celso Emilio Ferreiro ou Marica Campo.

A traxectoria de Uxía enmárcase necesariamente na continua percura a que se ten sometido a artista. A percura dun camiño propio, de novos matices para a súa voz, de textos cos que construir cancións. Percura, por suposto, de culturas e músicas que rachan fronteiras. Neste proceso de consecución dun estilo persoal Uxía, sen embargo, non cesa de atopar polo camiño artistas que se teñen convertido en compañeiros de viaxe e que dan a súa música o sentido que ela sempre ten defendido, que non é outro que ser un elemento de comunicación.

De cómo Uxía tense convertido en catalizadora de culturas, músicas e artistas diferentes, di moito o espectáculo "Cantos na Maré", deseñado por ela mesma e cuia segunda edición celebrouse en agosto de 2004 en Pontevedra. Concebido como punto de encontro de artistas de culturas de fala portuguesa, asumiu a dirección artística con Chico Cesar como director musical na primeira edición, e Paulo Borges na segunda. O escenario transformouse nunha festa multicultural coas mellores voces de Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guiné Bissau, etc.

Axiña cumpriranse vinte anos desde que a cantante de Mos (Pontevedra) se fixera co primeiro premio do Festival de Bergantiños ao que seguiría o seu debut discográfico Foliada de Marzo, acadando que a súa voz sexa unha das máis populares e valoradas en Galicia. Integrase posteriormente no grupo Na Lúa, que deixa no ano 1991 para retomar a súa carreira como solista.

Non hai rupturas, todo resposta a unha evolución. Dese xeito explícao a artista e enténdese que, malia emprender un camiño en solitario, abra continuamente canles de comunicación con artistas do país e doutras latitudes. Tras deixar Na Lúa grava o disco Entre cidades e no ano 1995 Estou vivindo no ceo, traballo aclamado pola crítica e que afianza a súa proxeccion internacional.

Sempre tivo a convicción de que un povo que cantou desde tempos inmemoriais non pode perder un instrumento tan fundamental como a propia voz. Por esta razón, promoveu a creación de grupos de cantareiras e participou en espectáculos como "Son Delas", no que reuniría a cantantes e instrumentistas como Mercedes Peón, Rosa Cedrón, Susana Seivane, Uxía Pedreira, etc. Asimesmo é unha das protagonistas do documental televisivo "As Ultimas Primas Donnas" xunto a cantantes como Noa e Jessie Norman, difundido en Europa polo Canal Arte.

Edita o disco Danza das Areas no ano 2000, un punto de inflexión froito da necesidade de composicións propias nas que se deixa seducir por sons máis contemporáneos. Rodéase unha vez máis dun plantel de colaboradores abraiante: Dulce Pontes, María del Mar Bonet, Karen Matheson de Capercaillie, Joao Afonso, Rosa Cedrón de Luar na Lubre, Xosé Manuel Budiño, etc.

Agora, coa ollada posta no novo disco, a cantante recolle a esencia de todas esas experiencias que a teñen levado a un contacto permanente con diferentes lugares, xentes e artistas. De novo acudindo a lendas e mitos, mais sen deixar de afrontar a actualidade, os feitos que afectan a súa vida e o seu entorno e que a teñen movido nos ultimos tempos a combatir coa sua imaxe, música e palabra as mareas negras deste século. Contando, cantando e sumando voces á súa propia.